نخود هر آش

ايندي كي، آيليق دا، بايرامليق دا اولموش ناپديد

«ابر آزادي بر آمد، باد نوروزي وزيد»

بعضي لر پالتار آلانمير، بعضي لرده سويله يير:

«وجه مِي مي خواهم و مطرب. – كه مي گويد رسيد»؟

بير تزه ائولنميش اوغلان، ايندي اولسا كارمند

«بار عشق و مفلسي را هر دو مي بايد كشيد»!

بورنونا ائتدي عمل آرواد، داها پول قالماييب

«باده و گل از بهاي خرقه مي بايد خريد»

بيلميره م هاردان تاپيب اوغلان تاراققا بير چووال

«از كريمي گوييا در گوشه اي بويي شنيد»!

دوز اوچ هفته، هر گئجه بس كي تاراققا پارتلاميش

«من همي كردم دعا و صبح صادق مي دميد»!

«پول»- دئييب، هئي چكديلر محكم ياخامدان، جيرديلار

«جامه اي در نيكنامي نيز مي بايد دريد»!

آي خانيم! سن وار- يوخو وئردين بوتون باش رنگينه

«اين تطاول كز سرِ زلف تو ديدم من، كه ديد»؟!

بيلميره م «آرش» نه لر چكميش بو بايرام آخشامي

«اين قَدَر دانم كه از شعرِ ترشي خون مي چكيد»

«تير عاشق كش ندانم بر دل «حافظ» كه زد»

مئيوه بيزدن يئي لره چاتميش، اونا بير بوش سبد!

باز نوروز آمد و توليد زحمت كرد و رفت

اندكي دشت و دمن را باطراوت كرد و رفت

چون وكيلان و وزيران، باز اين عيد سعيد

با شعاري خلق را غرق سعادت كرد و رفت

عيدي ما كارمندان يكصد و پنجاه بود

ليك او چندين برابر بيش غارت كرد و رفت

با وكيلان مهربان تر بود اين نوروزخان

چون كه ميليون ها در اين مورد سخاوت كرد و رفت

دلبر اين بنده با عنوان ديد و بازديد

باز كلي بنده را غرق خجالت كرد و رفت

جاي سيب و سكه خالي بود چون در سفره ام

بر سماقي اندك اين دلبر قناعت كرد و رفت

چون كه بادمجان به جاي موز به او تقديم شد

نازنين از ديدنش احساس وحشت كرد و رفت

جاي كيوي هم دوتا شلغم تعارف كردمش

او نخورد و بنده را كلي ملامت كرد و رفت

عازم كيش و دوبي شد چون كه آقاي رئيس

پس وزيرش مارسي و زوريخ نيّت كرد و رفت

بستان آباد است و حمامش نصيب كارمند

ساعتي هم او به گرمابه اقامت كرد و رفت

آن وكيل ما كه ساكت بود يك سال تمام

يك دقيقه، موقع تحويل، صحبت كرد و رفت

بعد از آن دادند و را هفت ساعت مشتمال

بيست ساعت نيز در شهر استراحت كرد و رفت

گر چه خالي بود جيب و مغز "آرش" هر زمان

ليك دنيا را پر از طنز و ظرافت كرد و رفت

باز باران، موذيانه

با گِل و لايِ فراوان

مي‌چكد از سقفِ خانه

«يادم آرد روزِ باران»

زحمتِ فتّ و فراوان

آن همه سگدو زدن در خانه‌ي مستأجري‌مان

«تندرِ غرّان، خروشان»

«پاره مي‌كرد ابرها را»

آب‌هاي هفت دريا جمع مي‌شد

رويِ بامِ خانه‌ي ما

بنده و آبجي منوّر

مثلِ موشِ آب كشيده

مي‌دويديم اين ور، آن ور

تويِ منزل شد نمايان

ديگ و تشت و آفتابه

كاسه و بُشقاب و تابه

قطره‌هاي آب، رويِ زيلويِ فرسوده‌ي ما

«رفته رفته گشت دريا»

«تويِ اين دريايِ غرّان»

خانه‌اي وارونه پيدا!

ساعتي ديگر كه باران قطع شد در آسمان‌ها

باز هم از رو نمي‌رفت، سقفِ بالايِ سر ما

اين زمان ديدم كه بابا

لحظه‌اي از خشم خنديد

رو به سويِ سقفِ خانه كرد و غرّيد:

من نمي‌گويم كه رويِ كلّه‌ي ما، سايبان باش

لااقل مانندِ سقفِ آسمان باش!

شكر آللاها، ياز گلدي، طبيعت تزه لندي

داغ- داش دا اولان حسن و طراوت تزه لندي

ائل، بير- بيري نين ائولرينه حمله گتيردي

بايرام گوروشو اولدو، زيارت تزه لندي

آجيل تالانيب، مئيوه لرين باغري سوكولدو

هر بير ائوه گئتديكده بو غارت تزه لندي

بدبخت آتانين وار- يوخو بايرامليغا گئتدي

پول سوز- پاراسيز قالدي، مصيبت تزه لندي

بيچاره ني اوغلان دا سويوبدور، كوره كن ده

هم قيزلا گلين گلدي، رقابت تزه لندي

دوست- آشنا قوجاقلاشدي، اوپوش ياغدي ياغيش تك

اوزلرده ماتيك رنگي، رطوبت تزه لندي

ارزش له اصول، اولدولار البته رعايت

اخلاق قورونوب، هم ده كي سنت تزه لندي

سيزده گونونه آد قويولوب "روز طبيعت"

ائل بس كي زيبيل توكدو، طبيعت تزه لندي

چول لرده، چمن لرده دويون لندي گويه رتي

ار تاپماغا بير دفعه ده نيت تزه لندي

اوچ- دورد آغاجا ووردو دويون ائوده قالان قيز

ووردوقجادا، قلبينده كي حسرت تزه لندي

بعضاً ده چاليب- اويناماغا قالخدي اوشاقلار

باخجاق، قوجا كونلونده ده رغبت تزه لندي

آنجاق يادينا دوشدو، دئميشلركي: "ياغار قار…"

دوشجك يادا قار، سينه ده وحشت تزه لندي

تك باشچي لارين سازلارينا اوينادي "آرش"

بئل آرتروزا دوشدو، اذيت تزه لندي

نوْلايدي، نؤوروز عمي! سن‌ده بوْللو رحمت اوْلايدي؟

بشرلره، داهادا سن‌ده چوْخ محبّت اوْلايدي

«نوْئل بابا» وئرير هديه، سئوينديرير هامي خلقي

كاش اوْنجا، اؤز ائلينه، سن‌ده‌ده كرامت اوْلايدي

«اقليت»دير اوْ، «اهلِ كتاب»دير، هم‌ده كي «غربي»

ولي كاش اوْنجا فقط سن‌ده بير لياقت اوْلايدي

اوْنون كيمي گئديب، اوْغلان! نه‌دن «كتاب» اوْخومورسان؟

نوْلايدي سن‌ده بير آز علمه، درسه رغبت اوْلايدي؟

«پيامِ نور»دا، يا «آزاد»دا، آزجا درس اوْخويايدين

«ليسانس» آلاندا، بئكارليق سنه مصيبت اوْلايدي!

آلايدين، اوْندا بو يوْل مسندين «وزارت» اوْلايدي

گئده‌يدين، «اوستاد» اوْلايدين همان او مدرك الينده

ايشين‌ده چيخسا ايگي، مين رقم حمايت اوْلايدي

كئچه‌ك بو سؤزدن هله، عرض ائديرديم: آي عمي نؤوروز!

نوْلايدي سن‌ده بير آز يوْخسولا محبت اوْلايدي؟

اوْلوبدو هر دنه‌سي پوسته‌نين، يوزاللي تومن- زاد

كاش آجيله- زادا، بير عادلانه قيمت اوْلايدي

گله‌نده نفت پولو سوفرايا، دوْلا كاسا- بوْشقاب

بير آزجا شيريني‌ده- آجيل‌ده اوْنلا دعوت اوْلايدي

بئش- آلتي دست‌ده پالتار گئيه‌يدي آرواد- اوشاق‌لار

«تاناكورا»، يادا كي، ترس- آواند قسمت اوْلايدي

واريم‌دير آلتي «سين» ائوده، اينانماسان، گل، اؤزون گؤر

اوْلايدي كاش بيري‌ده، «يئددي‌سين» رعايت اوْلايدي

«سارا»، «سُميّه» «ساناز»، هم‌ده «سوسن» ائوده قاليب‌لار

«سمر»ده وار، «سوْنا»دا، كاش «سوماق» كفايت اوْلايدي!

بو آلتي تورشاميش، اوْددان- سودان هر ايل آتيليرلار

نولايدي بخت آچيلايدي، بولاردا راحت اوْلايدي؟

بو «اقتصادي تحول» هاياندا قالميش، الهي؟

گله‌يدي، يوْخسول ايشي اوْندا عيش- عشرت اوْلايدي

«سوبسيد»- يميزاوْلايدي نقدي، پول ياغايدي ياغيش تك

قيزيل- گوموش‌دن اوْ گون يوْخسولا عمارت اوْلايدي!

ايناندين هر شُعارا- وعده‌يه، سفئه‌له‌دين «آرش»!

كاش آزجا سن‌ده عاغيل، من‌ده چوْخلو ثروت اوْلايدي

«بهار آمد به صحرا و در و دشت»

زدم يك دور در بازارها گشت

در آن اول حقوق و عيدي‌ام رفت

دوباره پيشِ «نُه» مانده گرو «هشت»

*

«بهار آمد، گل آمد، چيدني شد»

سر و وضعِ عجيبم، ديدني شد

كُت و شلوارِ كُهنه پشت و رو گشت

شده كوچك، ولي پوشيدني شد

*

بهار، بوي گلاب و عنبر آورد

به جيبم هر چه پول بود، پر در آورد

به جانِ خاله جانم، خرجِ اين عيد

زمينم زد، بابايم را درآورد

*

بهار آمد، گل آمد دسته دسته

دو تا مهمان تويِ خانه‌م نشسته

به شيريني چنان كردند حمله

كه ميوه سكته كرد، افتاد پسته

*

بهار آمد به كوي و شهر و شهرك

عجب بود اين بهارِ نو، مبارك!

چنان بي‌پول هستم من در اين ماه

كه بر مردِ گدا هم مي‌دهم چك

*

بهار آمد، زند گل باز لبخند

شده يارانه‌هايِ ما «هدفمند»

هنوز از سالِ نو نگذشته يك ماه

ندارند اين دل و تنبانِ من، بند

*

بهارآمد همه "سبز" است صحرا

از اینجا تا سمرقند و بخارا

نمی دانم چرا در شهر تهران

نمی سازند با سبزی مدارا؟!

يوردوموزا ياز گلدي

دورنا، اؤردك، غاز گلدي

ايسته ديك چمن اكه ك

توْخوم- تيله آز گلدي!

*

«سيزده»- ده يئردن دوردوق

بير باغ دا ييغوا قوردوق

گؤردوك بخت آچيلمايير

آغاجا دويون ووردوق!

*

كرامته گيرديلر

بيزي سئوينديرديلر

«اردي بهشت» آييندا

بايرامليغي وئرديلر!

*

يوْخسادا لاله- نرگيز

گئنه يازلاندي تبريز

«باريش»- دا ياغيش ياغدي

«نصف راه» اوْلدو دنيز!

*

بولوت لار ياغيش الير

آسفالتين جانين دلير

«ميدان چايي» بوْش قاليب

خياوان دا سئل گلير!

***

آلقيشلاياق باهاري

گؤروم قوْروسون تاري

ياغيش يويوب هر يئري

پوْز وئرير شهرداري!

تئز گؤتور آينا- داراق، گؤستر هُنَر، بايرام‌دايي

گيزلي‌جه ائوده بزه‌ن بير مختصر، بايرام‌دايي

اركك اوْلسان‌دا، قاشين آلتين گؤتور، ساپ سال اوزه

آزجا روْژ، بيرده ريمئل چكسه‌ن، يئته‌ر، بايرام‌دايي

ايندي موْددور، ديرناغا لاك‌دا ياخير اوْغلان- كيشي

«اس.ام.اس»له وئرمه‌ييب كيمسه خبر، بايرام‌دايي؟!

وئرديلر بير يئرده آيليق، هم‌ده بايرامليق بيزه

گؤسته‌ريب دؤولت بو ايل بوْللو هُنَر، بايرام‌دايي!

چوْخ كلان پول‌دور، اينان، بير يئرده بئش‌يوزمين تومن

مين بئله بايرام گله، خرجين گؤره‌ر، بايرام‌دايي!

وقتي‌دير آرواد- اوشاق پالتار آلا اوْن يئددي دست

هم ائده آوروپايا قيرخ گون سفر، بايرام‌دايي!

قوْي تورّم عرشه قالخيب، لاپ اوْلا دوْخسان فاييز

كارمنده ايگنه‌جه وورماز ضرر، بايرام‌دايي!

مئيوه- آجيل قيمتي لاپ كهكشان‌دان آشسادا

اينجيده‌نمز بيزلري بير توك قده‌ر، بايرام‌دايي!

پوسته اوْلمازسا، قوْناق ايگده يئيه‌ر اوچ- دؤرد دنه

موْزدا يوْخ؟ وئرريك بادمجان- گول‌به‌سر، بايرام‌دايي

قوْي «فاطي» بايرام‌دا دا قالسين تومان‌سيز، عيبي يوْخ

اصل اوْدوركي، اوْلموشوق چوْخ بخته‌ور، بايرام‌دايي

وورسا مُحكم يومروغون هر لحظه دوشمن آغزينا

دونياجا خوشبخت‌ليك احساس ائده‌ر، بايرام‌دايي

سن‌ده پولسوزسان بيزيم‌تك؟ يوْخ جيبينده بير قيران؟

هئچ اوتانما، سوْوقاتين يوْخدور اگر، بايرام‌دايي

بير قاييش بايرامليق آلسان بيزلره، بس‌دير، داداش

چون‌كي لازم‌دير داها محكم كمر، بايرام‌دايي

امر ائديب‌لركي، كمر بوندان‌دا چوْخ برك باغلانا

چون گره‌ك ائتسين قناعت‌لر بشر، بايرام‌دايي

بيزلرين قارني، قاريشقا تك گره‌ك اوْلسون آريق

وار يئمه‌ك- ايچمه‌ك ده ميليون‌لار خطر، بايرام‌دايي!

نؤوروزو تبريك ائدير «آرش» بوتون انسان‌لارا

سن‌ده چال- اوْينا بوگون، اوْل عشوه‌گر، بايرام‌دايي